The end

On 01/12/2015, in Uncategorized, by Francis

Het zit er op. Na bijna vijf en een half jaar hebben we Adelaide vanmorgen in alle vroegte verlaten. We zitten nu op het vliegveld van Melbourne te wachten op onze vlucht naar Hobart. Twee weken vakantie op Tasmanië en na de afgelopen weken kunnen we dat natuurlijk wel gebruiken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Laat ik de gebeurtenissen van de afgelopen week maar gewoon eens in chronologische volgorde vertellen, want het was een volle week en anders raak ik de draad kwijt.

Maandag nam ik afscheid van Emily, Leigh en de kleine Elize, helemaal gepast in het Stirling Organik market cafe, met een muffin en een wandeling door het Belair NP. Zo is mijn hele verslaving aan muffins, koala’s en het Belair park begonnen en zo moest het ook eindigen. En zowaar ook nog eens met een fantastische muffin. Die laatste muffin kreeg nog een staartje, maar daarover later meer.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dinsdag was het een drukke afscheidsdag voor Vin. Eerst was er de borrel op zijn werk, alwaar hij door menigeen werd toegesproken en cadeautjes kreeg. Hij was duidelijk erg geliefd en gaat zeker gemist worden. Het afscheid was ook weer heel gepast in de Flinders tea room met het mooiste uitzicht van Adelaide. ‘s Avonds hadden we een meer casual afscheid in de Earl of Leicester. Iedereen die zin had om te komen kwam, dus het was een gezellig niet al te groot gezelschap van oud en nieuw studenten en collega’s.

2

Woensdag was de laatste dag dat we de fietsen hadden en had ik mijn zinnen gezet om voor de laatste keer met de fiets naar de stad te gaan, voor een laatste lunch met Andrea in Argo op de Norwood Parade. Dat was een slecht idee. Het was een van de ergste stormen van het jaar en ik had hem twee keer tegen, maar de lunch was het meer dan waard en ik kan niet geloven dat Andrea me nog nooit gedwongen had om daar heen te gaan in plaats van mijn geijkte obsessie plekken. De heerlijkste smoothies en salades en heel veel vegan. Zo goed dat ik besloot dat we daar op de laatste dag (maandag) ook nog een keer heen zouden moeten met Vin en Michael, wat ook gebeurde, dus ons afscheid werd weer een paar dagen uitgesteld.

IMG_20151125_122859

Donderdag was verhuisdag. De container lui kwamen een uur eerder dan gepland en hadden er hun zinnen op gezet om alles in 1 ipv 2 dagen te doen. Prima vonden wij en het ging allemaal als een trein, maar uiteindelijk zijn ze in hun haast toch nog een paar dingetjes vergeten in te pakken die nu mee moeten in de koffer, niet handig.

IMG_20151126_081951

IMG_20151126_153528

Die dag trokken Vin, ik en Mien dus bij John in. Vin’s oud collega die praktisch om de hoek woont en al een paar keer eerder op de ratjes had gepast. Een echt mannen huis, nooit schoon gemaakt en vol met rotzooi, maar heel relaxed en Mien en onze kamer zagen er keurig uit. John heeft zelfs een zomerhuisje voor haar gebouwd om haar bewegingsruimte wat groter te maken omdat ze de komende twee weken bij hem blijft. Ze was natuurlijk weer redelijk van slag door de verhuizing en haar huid is er niet beter op geworden, maar ze heeft duidelijk iemand getroffen die er alles aan gaat doen om het haar naar de zin te maken. ‘s Avonds kwam John’s vriendin Mary ook nog even afscheid nemen en hadden we cold rolls gemaakt.

IMG_20151130_195036

IMG_20151126_193416

Vrijdag was ik met vin mee naar zijn werk gereden voor een laatste koffie bij Myrtle & May, die Vin als afscheid gratis kreeg. Daarna ben ik naar huis gelopen en heb ik een salade gemaakt voor de Flinders Christmas Function die we ‘s avonds bij Sam thuis hadden. Dat was echt super gezellig en heel druk. Iedereen had geweldige salades meegenomen en voor ons was het dus geen probleem dat het hoofdgerecht een Christmas ham was. Ook Alison was er met het hele gezin Werner, die ik inmiddels al 2 jaar niet meer gezien had. Toch leuk om dat zo af te sluiten en niet te geloven dat ze op die dag ook officieel dokter werd. Toen ik aankwam al die jaren geleden, had ze nog niet eens in haar hoofd om geneeskunde te gaan studeren en nu is ze dokter.

IMG_20151127_194927

Zaterdag werd ik wakker met migraine, maar was het wel huis-oplever-schoonmaak dag. Dat viel zwaar tegen en uiteindelijk hebben we natuurlijk veel te veel ons best gedaan, maar goed, zelf wil ik ook graag in een grondig gereinigd huis terecht komen. Ons huis wordt overgenomen door een bejaard echtpaar die er vandaag al zijn ingetrokken. De rental agency was maandag wel meer dan tevreden, maar dat was meer gebaseerd op de indruk die ze had dan dat ze met een witte handschoen over de plinten en deuren was gegaan, iets dat ik graag wel gezien had willen hebben.

Goed, die dag eindigde voor mij dramatisch, want het schoonmaken had de migraine er niet beter op gemaakt en we moesten nog afscheid nemen van Eddie en Nina in Willunga, waar we waren uitgenodigd voor het diner. Dat eindigde met mij op bed in de kamer van kleine Finn, maar Vin had gelukkig wel een hele gezellige avond. Die migraine werd een af en aan verhaal tot zondag middag, maar gelukkig heb ik er uiteindelijk weinig verder voor hoeven laten en waren het vooral de auto tochten en nachten die me opbraken.

Zondagochtend moesten we onverwachts toch weer naar Stirling voor een muffin met Yolanda, Richard en Toby. Joan’s Pantry, waar we eigenlijk heen zouden gaan, was namelijk nog gesloten en dan was dit gewoon het handigst. Het was supergezellig en je zit er gewoon heerlijk, maar de muffin was de slechtste ooit. Ha ha, ook een leuk einde eigenlijk. Yolanda had heel lief, 4 kerststerren laten maken met onze namen, Mien en Mies en het jaar 2015, het jaar dat we samen met de ratjes in Australië hebben doorgebracht. En nu ik dit schrijf krijg ik toch even een brok in mijn keel, want vanmorgen hebben we natuurlijk ook afscheid moeten nemen van onze lieve Mientje. Het ratje heeft ons heel wat zorgen en fysieke bijt pijn bezorgd, maar daarbij was het wel ons kindje en ik vind het nog steeds heel erg dat we haar hebben moeten achter laten, al weet ik dat ze in goede handen is.

P1240816

P1240810

Ook namen we gisteravond afscheid van de Holden Nova. Na al die jaren van toegewijd nut, gaat ze nu de zoon van Johanna blij maken met haar fantastische karakter en capaciteiten. Het was ook bijna emotioneel om die te zien wegrijden met de hele familie, tegen de ondergaande zon. Dat was trouwens na een waardig afscheid van John bij Charminar, het eerste restaurant waar we in Adelaide ooit binnen stapte en dus nu ook het laatste.

IMG_20151130_182618

We gaan hier weg met gemengde gevoelens en na al die weken van wachten, inpakken, regelen en afscheid nemen, zijn we er ook wel echt aan toe, maar we kunnen niet anders zeggen dan dat we een fantastische tijd gehad hebben hier.

 

Het afscheid is begonnen

On 22/11/2015, in Uncategorized, by Francis

Terwijl het buiten alsmaar zonnig blijft (maar wel steeds harder en langer aan het stormen is), kwam deze week de kerstman al weer aan in Adelaide. Nog steeds een raar idee, maar het was vanmiddag erg leuk om bij de CM te zien hoe het hoofd op zijn romp werd gehesen. Het werd gefilmd voor de tv en ik werd door een mannetje voor de camera getrokken om naar mijn moeder te zwaaien. Nou ma, denk niet dat ze het ook in Nederland zullen uitzenden helaas!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

We waren op de CM voor onze allerlaatste lunch bij de vegan stand, die deze week wel open was. We kregen een grotere berg dan ooit en het was errug lekker, dus weer een goeie laatste.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook waren we ‘s morgens met Johanna en haar man Daniel een muffin gaan eten in Stirling. Het was markt en ontzettend gezellig en ook die muffins waren erg goed. Het zou de laatste muffin zijn geweest, was het niet dat Emily belde dat het tentje waar ik morgen met haar zou afspreken nog dicht was en dat we dus toch maar naar Stirling zouden moeten. Zucht……..nou ja, het is wel de juiste persoon om Stirling mee te eindigen , want Emily heeft me er nota bene geïntroduceerd en verslaafd aan gemaakt. Alleen is maandag nooit zo’n goeie muffin dag!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik ga een beetje van de hak op de tak, maar Vin kwam vrijdag avond thuis en daar was ik erg blij mee, want die laatste onverwachte week alleen thuis was ronduit saai. Het is gelukkig heel goed gegaan met Henk, nadat hij gedotterd was, dus hij heeft hem zelfs nog een dag thuis meegemaakt en Vin is ontzettend blij dat hij de moeite heeft genomen om terug te vliegen. En voorlopig halen we weer opgelucht adem, nu maar hopen dat het herstel spoedig vordert. Mien was trouwens ontzettend blij dat hij terug was. Mij had ze de week nauwelijks bekeken en was weer als vanouds een beetje bannig, maar bij Vin zat ze meteen weer op schoot en in zijn vest.

Zaterdagavond hadden we een afscheidsetentje met Craig, Brodie, Okke en Lucie, bij British Raj. Craig was voor het eerst in tijden weer eens relaxed en spraakzaam, dus het was heel gezellig, al eindig ik altijd met last van mijn maag vanwege de hoeveelheid en het hoge vetgehalte.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Oh ja, vrijdag was ik ook nog voor het laatst met Andrea bij Thea’s tea shop gaan eten. Helaas trekt Andrea geen koolhydraten meer, dus die nam haar maaltje zonder noodles, maar met wat blaadjes onaangemaakte sla. Dan blijft er sowieso al weinig over, plus het feit dat haar maaltje gefrituurd bleek en ook dat trekt ze niet. Een blamage dus, iets wat mijn laatste Thea’s ervaring niet tot de beste maakte.

Verder is zonder dat ik het wist, door de eigenaresse van het huis, de ongedierte bestrijder langs geweest voor dat beest dat onder ons dak woont. ik had het tussen neus en lippen door eens verteld, maar inmiddels zijn we er zo aan gewend en zegt iedereen dat het waarschijnlijk een possum is, dat we daar echt niemand voor langs hoefden te hebben. Hij vond echter dat het onmogelijk een possum kon zijn, heeft alles grondig geïnspecteerd, kon geen uitwerpselen vinden en heeft uitgaande van een sterk vermoeden dat het ratten zijn, toch rattenvallen geplaatst. Neeeeeee! De possums zouden gewoon gevangen en ergens anders uitgezet worden, maar nu ben ik verantwoordelijk voor de dood van de voorouders van Mien! Ik denk nog steeds niet dat het ratten zijn, daar klinkt het echt te zwaar en menselijk voor, maar vannacht was het geluid verdwenen. Grappig was nog even dat de man zeker niet onder het dak wilde kruipen, veel te gevaarlijk, want het zag er naar uit dat hij er binnen no time doorheen zou zakken. Noemde het huis een flink staaltje risicovol. Goh, dat hebben we eerder gehoord!

Dus gelukkig nog maar een paar dagen. Vanmiddag heeft Vin de schuur uitgeruimd en dat was best zwaar werk, maar hij is beretrots op zichzelf!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Zorgen om Henk

On 15/11/2015, in Uncategorized, by Francis

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. We werden vrijdag opgeschrikt door het nieuws dat Vin zijn vader een hartaanval had gehad en in het ziekenhuis lag. Het zou een kleintje zijn en hij liep al snel weer vrolijk over de afdeling, in afwachting van een bypass operatie, want zijn hartslagadres bleken toch wel redelijk verstopt te zitten. Helaas werden we gisteren gebeld dat hij met spoed per ambulance naar Nijmegen was overgebracht en daar was geopereerd, omdat zijn hart er ‘s nachts opeens mee op was gehouden. Gelukkig konden ze hem weer aan het kloppen krijgen, maar hij is door het oog van de naald gekropen. Het was gisteravond dus nogal stress hier in huis met steeds weer een ander familie lid aan de lijn met nieuwe informatie. Inmiddels is hij erg stabiel, maakt weer praatjes en het gaat volgens de artsen goed, maar Vin is toch zonet maar met het eerste vliegtuig naar Nederland vertrokken.

Vandaag hebben we er nog wel een leuke dag van gemaakt. Het was weer een prachtige dag, dus de fiets ging van stal en we fietsten zoals elke zondag naar de stad voor lunch. Doel was zoals vorige week de veggie velo, maar die stond niet op zijn vaste plek. Gelukkig hebben we dan altijd nog de uitwijk naar de vegan stand CM, maar ook die was uitgerekend vandaag gesloten. De dag leek dus nog dramatischer te worden dan hij al was, totdat we doorhadden dat het misschien Gilles market Sunday was en ja hoor, daar stond de veggie velo, gewoon een straatje verderop. We hadden een volle kaart, dus een gratis burger, en ze waren verrukkelijk. Een mooie laatste Velo experience.

014 Veggie Velo at Gilles Markets

Ook hadden we gister een laatste Andrea en Michael diner bij ons thuis. Het was een beetje raar vanwege Vin die natuurlijk n alle staten was en continue gebeld werd, maar het was ook wel weer een leuke afleiding en de vegan carrot cake was geweldig gelukt, al zeg ik het zelf.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En aangezien ik toch veel over eten ga praten deze weblog, kan ik net zo goed even deze foto laten zien van de kofta’s die Vin had gemaakt uit ons favoriete Amerikaanse vegan kookboek Isa. Deze cashewnoot kroketten (normaal gemaakt van aardappel en Indiase kaas) gaan in een gele cashew-cream saus en het is echt de lekkerste Indiase curry die je je kunt voorstellen. Helaas gaan het boek en de thermomix op de boot, dus kunnen we ze 2 maanden niet eten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook had Vin deze week voor de laatste keer zijn fameuze BBQ pizza’s gemaakt en ook deze twee waren fantastisch gelukt. De dag erna kon de BBQ op Gumtree en hij werd gisteren opgehaald voor 10 dollar, samen met onze tuinstoelen. Van dat geld gingen we denk ik ook voor de laatste keer naar de Windsor, waar twee ontzettend goeie films draaiden. Ze waren ijselijk (The visit en Everest), maar wederom een goeie afsluiter.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Woensdag was ik met Pinky weer een dagje mee naar de huisartsen praktijk. Altijd weer een leuke ervaring en ik heb haar enthousiast gemaakt voor het lesgeven op Flinders, dus ze had meteen een gesprek met Johanna geregeld en volgend semester wordt ze mijn vervangster en omdat Pinky in veel opzichten een beetje op mij lijkt, verheugd de unit zich al op de nieuwe Fran! En omdat Johanna in paniek is dat ik nu toch echt bijna wegga, zat ik zaterdagochtend met haar aan de muffin en volgend weekend weer. De muffins waren goed, wat vreemd is voor een zaterdag.

En hier nog even twee mooie zwoele zomeravond plaatjes voor ons huis. Als je heel goed kijkt zie je de vlieg op mijn rechter wang zitten, iets wat we hier niet gaan missen. Die vliegen, ze zijn zooooo vreselijk!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Vin in Canberra

On 08/11/2015, in Uncategorized, by Francis

Vin was de afgelopen week 4 dagen in Canberra voor zijn laatste conferentie die hij namens Flinders mocht bijwonen. Er werden een paar honderd praatjes gehouden en na afloop kreeg hij ingefluisterd dat hij eigenlijk de “Best presentation award” zou hebben gewonnen, maar dat ze hem maar aan iemand anders gegeven omdat hij een paar jaar geleden al een andere award gekregen had. Zo gaat dat hier. Hij vond het wel een ontzettend leuke conferentie en kwam ook weer wat oude bekenden, waaronder Eric uit New Zeeland, tegen, dus was helemaal in zijn hum toen hij donderdag avond weer thuis kwam. Helaas was ik daarentegen juist wat uit mijn hum. Ik vind het echt niet meer leuk om hier alleen thuis te zijn en het weer was deze week ook wat minder aangenaam, maar het ergste is dat ik het vervelend vind om met Mien alleen te zijn, want het gaat altijd slechter met haar als Vin weg is. Een hoop gepruttel en een vreselijke huid, maar de AB die ik toch maar weer had aangeschaft (ze was er net 3 dagen vanaf), sloegen donderdag aan, dus Vin kwam thuis met een vrolijke Mien en ze is ook weer wat socialer. Huid blijft helaas drama. Even een heel leuk filmpje van Mien die aan het eten en het wassen is. Kijk die schattige pootjes toch!

Maandag was ik naar Stirling gereden om Yolanda een paar uur te vergezellen op haar eerste dag met Toby zonder Richard thuis te hebben. Natuurlijk maakte ik van de gelegenheid gebruik om daarvoor heerlijk in mijn uppie te genieten van een chai latte en muffin, want dat ligt nou eenmaal precies op de route. Toby was heerlijk rustig en heeft net als vorige keer zonder te huilen bijna een uur op mijn schoot gezeten. Wat een schatje!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vrijdag is tegenwoordig mijn “Central Market shopping en lunch in de stad” dag. Natuurlijk op de fiets! Vandaag was ik in tijden weer eens naar Zen house voor de tempeh burger. Ik wou dat ik het niet gedaan had, want hij was zo goddelijk dat ik me afvraag waarom ik er zo lang niet geweest ben en nu moet ik daar van mezelf dus vanaf nu elke vrijdag dat ik hier nog ben, heen.

Zaterdag moest ik alweer naar Stirling voor die muffins. Tjonge, wat vervelend! Karla was vorige maand jarig en dit was mijn traktatie voor haar. Ik kreeg hele mooie oorbellen als afscheidskado, wat ontzettend lief, maar natuurlijk nergens voor nodig was. Gelukkig had ik ook nog een verlaat verjaardagskado voor haar meegenomen. Daarna hebben we nog even gewandeld in een door Yolanda nieuw ontdekt park in Stirling, waar we een moeder koala met een paar meter verderop hoger op de tak, haar baby tegen kwamen. Ook stikte het van de schildpadden in het meer. Zo grappig altijd, die koppies die boven het water uitsteken.

003 Karla met muffin

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De rest van de zaterdag moest ik aan de slag met het menu voor Okke, Lucie en Stella die ‘s avonds kwamen eten. De macha taart had ik vrijdag al gemaakt en was deze keer godzijdank wel prima gelukt, al ziet hij er op deze foto een beetje gif geel groen uit. Het was in ieder geval gezellig, maar we zien er erg naar uit om nooit meer in deze keuken te hoeven koken. Stella vertelde dat er die dag 5 haaien, waaronder een great white, waren gesignaleerd bij de kust van Brighton, maar we hebben er gek genoeg niks over op het journaal gezien en Okke ging de ochtend erna gewoon zijn zondagse paar kilometer zwemmen in de zee. Iets, wat ik voor de zekerheid toch denk ik even een week zou hebben overgeslagen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

005 Matcha cake

Vandaag was het 34 graden en gingen Vin en ik zoals we tegenwoordig elke zondag doen, op de fiets naar de stad voor lunch. Het doel was de veggie velo Market Shed, maar die was er niet, dus fietsten we door naar de vegan stand op de Central Market, een altijd welkom alternatief. Wel heeft Vin voor de laatste keer nog even een salted caramel vegan ijsje gehaald op de Market Shed, die volgens hem groter was dan hij er ooit eerder een heeft gehad. Het was een heerlijke fietstocht, maar op de terugweg leek het wel alsof elke imbeciel in Adelaide zich ten doel had gesteld om ons eerdaagse vertrek psychisch wat draaglijker te maken. Het fiets/voet/rij pad was een grote hindernis baan van keuvelende bejaarden, fotograferende ouders en in slow motion rijdende automobilisten die zich geen van allen bewust waren van luid bellende fietsers en als duiven steeds net voor ons wiel zwalkten op het moment dat we ze echt waren genaderd. Ook vonden minstens 5 mannen het nodig om met gierende banden op te trekken bij het stoplicht om bijna uit de bocht vliegend de straat in te scheuren. Niet dat dat voor ons nou zo hinderlijk was, maar die herrie en die onnozelheid! Maar goed, we zijn weer terug in ons eigen donkere strandhuisje, terwijl de rest van Adelaide danwel gewoon lekker op het strand voor ons huis in de zon ligt te bakken, danwel met hun aso bakken of Harleys met 100 km/uur over de Esplanade heen en weer aan het scheuren is. Wij blijven de rest van de dag maar gewoon lekker binnen!

 

8 jaar getrouwd

On 01/11/2015, in Uncategorized, by Francis

Het lijkt helemaal niet zo lang geleden, maar het was dus toch al 8 jaar terug dat we in een ijskoud Italie in het huwelijksbootje stapten. Nou zijn we niet van die types die dat soort dingen uitgebreid vieren, maar dit jaar vonden we het een goeie reden om nog een laatste weekend te gaan kamperen bij Victor Harbor en zaterdagavond bij Mr. India, het Indiase restaurant in Port Elliot waar we vorig jaar zo van onder de indruk waren, te gaan eten. Dat kamperen hebben we op het laatste nippertje om allerlei flut redenen maar laten varen, maar zaterdag stonden we vroeg op om het hele Fleurieu Peninsula rond te rijden. Eerst richting Normanville voor een koffie, toen de scenery bij Second Valley, door naar Victor Harbor voor een picknick en natuurlijk  even rond Granite Island lopen. Het plan was om daar dan lekker te genieten van het weer en om 5 uur te eten, zodat we nog in het licht naar huis konden rijden. Zou toch sneu zijn als je in je laatste ozzie maand nog een kanguroe onder je auto zou krijgen. Dat is gelukkig ook niet gebeurd, maar we hebben er wel veel gezien uit de verte.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Al was het tot 2 uur ontzettend bewolkt, beetje miezerig zelfs en fris en waren we al bijna voortijdig weer naar huis gereden, opeens werd het warm en zonnig en hadden we een heerlijke middag bij de prachtige rotsen van port Elliot. Echt genieten. Mr India viel een beetje tegen, maar ja, we worden gewoon echt verwend.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Maandag werkte Vin ‘s ochtends thuis zodat we samen konden lunchen bij Thea’s in de stad. Heerlijk, zoals altijd.

021 Vin bij Thea's

Verder had ik een drukke week, waaronder ook weer 2 halve dagen SP spelen en vrijdag heb ik met Pinky Mount Lofty beklommen. Ik was nogal teleurgesteld over mijn eigen fitness level, zat te hijgen als een paard (in tegenstelling tot Pinky die verdorie veeeel ouder is dan ik) en heb hartstikke spierpijn, maar het was wel leuk om nog een keer gedaan te hebben en de koffie op de top was helemaal zo slecht nog niet. Onderweg kwamen we nog een kanguroe met een al veel te grote joey tegen. Hij hing slapend met zijn grote hoofd uit de buidel, en terwijl ma lekker zat te grazen, sleepte dat hoofd maar over de grond. Hilarisch!. Ook had ik weer een vegan chocolade taart gebakken (die er zoals wel vaker bij mij niet uit zag maar gelukkig wel heerlijk smaakte), dus we hadden een beloning.

024 Pinky op Mt Lofty

023 Kangaroe met joey

020 Chocolade cake

Gisteren was superleuk. Michael had ons en een paar van zijn vrienden die altijd meehelpen met de wijn plukkerij uitgenodigd voor een afscheidslunch bij hem thuis. Omdat we tegenwoordig door mijn taarten bak obsessie elke dag taart eten en ik de komende week al 2 keer naar het Stirling organik muffin cafe ga, waren we expres niet naar Stirling gereden, maar naar de Willunga farmer’s market, zodat ik nog even lekker rond kon proeven, en Vin in MacLaren Vale nog even een laatste tuna pie kon halen. Goed, komen we bij Michael aan, hadden Christiane en Daryl 2 Stirling muffins voor ons gehaald als afscheidskado! We waren ‘s avonds dus echt een beetje misselijk van al het ge-eet. Trouwens, terwijl ik op de markt overal aan het proeven was, genoot Vin dus van zijn pie en van het fotograferen van een bij.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En vandaag is Vin op Flinders zijn kantoor aan het uitpluizen, want ook daar vandaan moeten flink wat boeken en rotzooi mee op de container. Ik moet daarentegen thuis zijn, omdat er eventueel iemand langs komt om onze lampen te kopen. We hebben vanalles op Gumtree gezet en heel af en toe verkopen we wat. Gister was hilarisch. Rond Vin en Fran bedtijd hoorden we gestommel op de veranda en een keiharde boer en werd de deur op een kier gedaan, kwamen er een hele dikke vrouw met haar ook veel te dikke, onduidelijk welk geslacht, tienerkind, half verkleed voor halloween en op blote hobbit voeten onze gang binnen struinen om een ventilator op te halen. We hadden gezegd, kom maar langs, maar hadden ze natuurlijk niet om 10 uur ‘s avonds verwacht. Zo ontmoet je aparte mensen, met je handeltje op gumtree!

En eindelijk hebben we Mien haar volledige oppas geregeld, inclusief de periodes dat Yolanda en Richard zelf eventueel op vakantie gaan. Dat was wel het hoogtepunt van de week. Tsja, en we zijn in een soort positieve opperste staat van paraatheid. We slapen allebei nauwelijks, maar zijn in een extreem goed humeur. Hebben er gewoon zin in om met ons nieuwe leven te beginnen, ook al gaan we mensen en dingen hier ook toch echt wel missen.

 

Best drukke tijden

On 22/10/2015, in Uncategorized, by Francis

Ondertussen hebben Vin en ik het eigenlijk best druk. Vin natuurlijk gewoon met zijn werk, maar zelfs ik heb me nog steeds geen seconde verveeld. Elke dag een Duitse les, al is het maar een uurtje, is een leuke dagbesteding, maar ook de sportschool, koken en gewoon lekker socializen maken mijn dagen tot een aaneenschakeling van activiteiten. Vorige week had ik wel even een klassieke migraine aanval van 3 dagen lang, met alles erop en eraan, maar daar zat ik na drie maanden ook wel eens op te wachten. En buiten en paar minder zonnige dagen met zowaar zelfs wat regen de afgelopen week,, blijven we over het algemeen maar mooi weer houden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vorige week is Toby geboren, het zoontje van Yolanda en Richard, die Mien er ook nog eens bij gaan nemen later. We mochten meteen op kraamvisite en dat was erg gezellig. Zowaar, Toby heeft lange tijd op mijn arm liggen slapen zonder een kik te geven, wat redelijk uniek is.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Diezelfde dag kwam John op de koffie. John is Vin’s gepensioneerde collega die om de hoek woont en Mien de tussenliggende 3 weken gaat verzorgen. Ook mogen we de dagen dat onze meubels al weg zijn, maar we nog wel moeten schoonmaken enzo, bij hem logeren. Ik had een echt Amerikaans koffie taartje gemaakt. Vegan peanutbutter-banana-chocolate cake, lekker machtig en mooi om te zien, vond ik zelf. John is net terug van de coast to coast walk in Engeland, 16 dagen lang wandelen van de Lake disctrict naar de west kust en het klinkt zo gaaf dat wij het ook maar op ons vakantie schema voor onze eerste Europese zomer hebben gezet. Over vakantie gesproken, we hebben een besluit over december genomen: 2 weken met een campervan door Tasmanië. Vonden we 4 jaar geleden zo mooi, dat we dat gewoon nog een keer doen, maar nu een ander deel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook diezelfde avond hadden we pizza night bij Andrea. Heerlijk zoals altijd, al kan toch niks tippen aan die pizza’s van Vin (vinden wij!). Hun taart daarentegen, het maakt niet uit wat ik probeer, Andrea’s taarten overtreffen altijd weer alles wat je ooit eerder hebt geproefd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met Mien gaat het wat beter. Ze is nog steeds super angstig, maar komt al veel vaker even op schoot zitten en haar huid ziet er ook wat aangenamer uit. Het is weer het niveau van de ergste dagen voordat we haar alleen lieten, maar niet meer die bloederige ellende en kaalheid in haar nek. Ze vind Vin beter te pruimen dan mij hoor. Ik probeer haar toch af en toe nog wel eens te aaien, gewoon omdat ik het anders zielig vind, maar dat wil ze gewoon echt niet hebben, dus dat heb ik inmiddels ook wel afgeleerd. De eerste foto hieronder is bange Mien, met haren overeind en uitpuilende oogjes. De tweede foto is nieuwsgierige Mien, die niet weet of ze er nou bij wil gaan zitten of niet.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook heb ik deze 2 weken een paar uur werk als SP. Het spelen van een patiënt tijdens de examens. Grappig, want zo ben ik daar ook begonnen. Lekker relaxed, ik hoef alleen maar te acteren, terwijl mijn collega’s de beslissingen en het schrijfwerk hoeven te doen. Natuurlijk verdien ik ook het kwart van wat zij verdienen! Wel raar, want de kans is groot dat ik een van mijn eigen studenten van semester 1 als examen kandidaat krijg, wat misschien wel wat stressvol voor ze zal zijn.

IMG_20151021_180515

Tot slot nog even over gisteren avond. Zo leuk. Alphonse had ons uitgenodigd voor een studenten Oxfam thema avond. Het ging over de slechte invloed van de dierenindustrie op het milieu en dat deze sector de allergrootste oorzaak van de ontbossing, klimaatsverandering, droogte etc is, maar dat dat compleet wordt genegeerd en zelfs onder de pet wordt geschoven door alle milieu organisaties, duidelijk onder druk van de overheid en industrie. Er werd dus een geweldige documentaire vertoont over een Amerikaanse jongen die probeert de waarheid boven tafel te krijgen. Het was zo leuk, want er waren ook twee sprekers, waaronder dus Alphonse die de medische aspecten van het eten van dierlijke producten even uitlegde en iedereen kon ze vragen stellen. het was een redelijk alternatieve setting, zo ook de mensen die er waren, maar het is duidelijk dat het besef onder de bevolking groeiende is en dat de meeste mensen die twijfelen net even dat extra stapje nodig hebben om geen dierlijke producten meer te eten. Zoals een dokter (Alphonse) die verteld dat het verre van schadelijk voor je zal zijn. De documentaire heet “cowspiracy” en je kan hem downloaden of via netflix bekijken. Natuurlijk hadden Vin en ik deze kans gegrepen om van te voren in de stad een vegan burrito te gaan halen, die weer even fantastisch was als altijd.

 

Catching up on food and friends

On 11/10/2015, in Uncategorized, by Francis

Ik heb besloten om toch nog maar even die weblog vol te houden, aangezien het nog maar voor 2 maanden is en ik nou niet echt bijster veel te doen heb, maar…..zo ongeveer om de twee weken.

Het is zeker niet dat ik me verveel, sterker nog, de afgelopen 2,5 weken waren erg leuk, met name omdat we echt ontzettend mooi weer hebben. Het vliegt van 17 naar 35 graden en weer omlaag naar 20, maar het gemiddelde is tussen de 20 en de 30 en de zon schijnt overvloedig. Het heeft eigenlijk niet geregend sinds we terug zijn, behalve vanmorgen wat miezer spatjes. Heel fijn dus! En elke dag een prachtige zonsondergang.

Ik ben begonnen met Duits leren. Twee grammatica boeken van de bieb gehaald en een bieb cursus online. Vreselijk moeilijk, maar ik vind het superleuk om mijn hersens weer te gebruiken, al is het duidelijk dat mijn actieve woordenschat bij nul begint, terwijl Vin bijna nog alle woorden van de middelbare school weet op te rakelen. Lezen en begrijpen gaat overigens prima. Verder ben ik weer lid van de sportschool, dus ben mijn RPM en bodybalance weer aan het oppakken en ik geniet van de Adelaide vegan tentjes, zolang het nog kan. Soms spreek ik met een vriendin af, maar ik ga ook elke week met mijn fiets naar de stad om in mijn eentje te genieten van mijn favoriete lunch tenten en boodschappen doen op de Central Market. Ik heb de afgelopen maanden dat ik mezelf moest vermaken in China en Rome, ontdekt dat ik in mijn eentje dingen doen eigenlijk echt heel relaxed vind.

Vorige week heb ik bijvoorbeeld met Jolanda bij Thea’s tea shop geluncht, wat ik de week daarna in mijn eentje heb herhaald, zo lekker vind ik de cold noodles met spicey peanut sauce en de mushroom steam buns daar.

002 Cold noodles and mushroom steam buns at Thea's tea shop

Ook hebben sommige mensen nog een etentje bij ons op de veranda te goed, dus ik ben heel veel aan het kokkerellen, wordt er een beetje moe van zelfs. De rolpatronen worden een beetje traditioneel hier in huis. Vin doet alle werk en financieel gerelateerde zaken, ik zorg voor het koken en het huishouden. Ha ha. Dus, vorige week was Micheal te eten (oeps, toen heeft Vin trouwens pizza’s gebakken) en dit weekend waren Heleen en Alfonse er. Ik had vegan samosa’s gemaakt, lekker en een plaatje om te zien, vind ik.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Natuurlijk zijn we ook al een paar keer naar de Market shed geweest om onze 10 ritten kaart veggie velo burgers vol te krijgen (grapje, nou ja…), en een beetje te vaak naar de Stirling organik cafe voor de muffins. Die zijn tot nu toe elke keer uitstekend geweest en vanmorgen met Craig en Brodie, bijna de besten ooit.

003 Burgers at the market shed

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En vorige week hadden we de beste wildlife dag ooit in het Belair NP.  De week ervoor was er al voor onze auto middenin de woonwijk Blackwood een koala overgestoken die achter ons vrolijk op de weg was gaan zitten en vervolgens een file veroorzaakte, en met Emily had ik al een hoop koala’s met babies gezien. Maar vorig weekend zagen we zowaar een groep emu’s, met een baby, een kangoeroe met een kleintje, prachtige vogels en ook nog eens een koala die door het veld rende en vervolgens een boom in klom en daar begon te krijsen als een baby. Een geluid dat we nog nooit eerder gehoord hadden, heel raar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met Mien gaat het wat minder goed helaas. Ze is erg angstig en haar huid is een dramatisch verhaal. Psychisch lijkt ze deze week een beetje bij te trekken, maar ze schrikt van elk geluid en ook al vindt ze het duidelijk fijn als we bij haar in de kamer zitten, echt lichamelijk contact hoeft ze niet zo nodig. Ze lijkt niet ontzettend veel last te hebben van het feit dat ze half kaal en onder de wonden zit, maar voor ons is een hartverscheurend gezicht en ik lig er ‘s nachts wakker van.  Nou ja, maar even kijken hoe dat gaat. Mijt of depressie? En wil je haar nu nog zo’n hele mijt behandeling aan doen terwijl ze al zo panisch? Voorlopig hebben we besloten van niet.

 

En ondertussen is Vin aan het aftellen, met name over hoe vaak hij nog de heuvel op moet fietsen. Hij is het zat. Vlak na onze terugkomst moest hij ook al weer 4 dagen en nachten op veldwerk met de studenten, dus bijkomen was er echt niet bij. Nu 2 weekenden later begint hij eindelijk een beetje te ontspannen, maar er is zoveel aan te denken en er valt nog zoveel te regelen. Hoog tijd voor vakantie in December, maar waarheen?

 

Andere high- en low lights

On 27/09/2015, in Uncategorized, by Francis

Tussen China en Italie zat natuurlijk nog de hele maand augustus, dus ik zal even een korte samenvatting geven van de dingen die tussendoor speelden en de afgelopen week. Dit wordt tevens de laatste structurele weblog, tenzij er dingen zijn die we er graag nog even opzetten voordat we weggaan hier. Ja, want de kogel is door de kerk, we gaan per 1 januari 2016 naar Hannover. Vin heeft de baan gekregen en al waren er nogal wat haken en ogen en ook nog wel een andere leuke toekomst optie, we hebben gekozen voor zekerheid en we hebben er zin in!

Goed, Vin vloog in de maand augustus de hele wereld over en ik was in Nederland en dat had de nodige impact op de ratjes, en onze toekomst natuurlijk. Hij moest een week naar de Fiji Islands, een paar dagen naar Hannover voor zijn sollicitatie gesprek, een paar dagen naar Kopenhagen voor het bijzitten van een promotie en om niet nog een keer heen er weer te hoeven vliegen, vloog hij van Kopenhagen naar Nederland om een week samen met Mark aan hun boek te werken. Zoals ik al zei, het had nogal een impact op de ratjes, want die moesten elke keer weer een week bij iemand anders logeren en niemand had echt tijd voor ze en de huizen waren steenkoud. Vanwege de kou en de stress heeft onze lieve kleine Mies waarschijnlijk een longontsteking opgelopen toen ze bij Johanna logeerde en daaraan overleed ze 2 weken later. Gelukkig was Vin er wel die hele week dat het slecht met haar ging en heeft ze alle aandacht en zorg gekregen die ze verdiende. We missen haar en arme Mien denk ik ook. Die is vreselijk van slag nadat de hele maand september in haar uppie bij vreemden in huis is geweest, dus we hebben heel wat goed te maken. Even een oude foto van Mies die met haar koppie uit het oranje huisje puilt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De eerste week van Augustus ging ik met pa 6 dagen naar Gildenhaus. Heerlijk gerelaxed, gewandeld en gegeten en eigenlijk is het hoe lang je ook gaat, altijd net iets te kort. Verder was het ook nog eens fantastisch weer, dus ik was helemaal gelukkig!

Pa en Fran in Gildenhaus

Gildenhaus

Daarna was ik een tijdje bij mama in Nederhorst en daar hebben we lekker veel gewandeld, gefietst en natuurlijk met vrienden afgesproken, maar niet te vaak, want ik had iedereen natuurlijk al met de kerst gezien.

ma op wandeling  Pa en ma in de tuin 

En we zijn een keer naar Artis geweest waar net een girafje geboren was.

Artis

Verder bijvoorbeeld supergezellig met Wanda gewandeld en bij Zonnestraal in Hilversum geluncht:

Wanda

En met hoogzwangere Jeltje bij mijn favoriete lunch tent Singel 404 in Amsterdam:

Die is inmiddels trouwens bevallen van een kerngezonde zoon!

Amsterdam

Zwangere Jeltje en Fran

En bij Henk en Mieke in het huis van Steef en Jan op bezoek geweest:

Bij Henk en Mieke langs

Daarna kwam Vin ook naar Nederland en al logeerde hij bij mijn vader en ik bij mijn moeder, we hebben ook nog wat leuke dingen samen gedaan, zoals:

Lunch bij Tony

Lunch bij Toni

Langs bij Jan en Jolanda in Amstelveen

Vin en Jolanda

Eten met de Comenius vrienden bij Shanti in Hilversum

Met Comenius groepje bij Shanti

Wandelen en pannenkoeken eten met Pier en Eline en hun kroost:

Wandelen met de van de Bergjes

En ik paste de laatste 10 dagen op Henkie in Nederhorst, terwijl mijn moeder op vakantie was. We denken steeds dat de laatste dagen zijn aangebroken voor Henkie, maar hij kruipt er elke keer weer wonderbaarlijk bovenop en al ziet hij er uit als een heel oud mannetje, het gaat nog steeds heel goed met hem.

Henkie

Tsja, en nu zijn we weer thuis, al zal dit nog maar 2 maanden ons thuis zijn. Het was een goeie thuiskomst. Allebei hadden we een heerlijke vlucht en langzaamaan begint het de goeie kant op te gaan met het weer, al is het in huis natuurlijk nog steeds steenkoud. Meteen de eerste ochtend zijn we naar Stirling gereden en hadden we echt de twee lekkerste muffins en beste chai sinds jaren. Op de terugweg stak er een koala over die achter ons een file veroorzaakte omdat hij vrolijk om zich heen kijkend midden op de weg kwam zitten, er zwommen twee grote roggen voor ons huis in de zee en ik zag een dolfijn. En dat allemaal op 1 dag!

Gister zijn we bij onze vegan kraam op de central market geweest, ‘s avonds naar 2 leuke films in de Windsor en vanmorgen naar de Market Shed gefietst voor een rendez vous met Andrea en Michael en een burger bij de veggie velo.

Life goes on….

 

Italie

On 25/09/2015, in Uncategorized, by Francis

Van 4 t/m 21 september zijn we samen in Italië geweest. De reden hiervoor was vierledig. Eerst vierden Henk en Mieke hun 50-jarig jubileum, waarvoor ze het hele gezin inclusief aanhang uitgenodigd hadden voor een weekend in Rome. Ook moest Vincent een cursus geven samen met Henning, een conferentie bijwonen en had hij zijn allerlaatste editors meeting. Hij is vorige maand met ontslag gegaan (bij het tijdschrift) en dit was een mooi moment om zijn opvolgers bij te praten. Toevallig allemaal in Rome. En ik ging om dezelfde reden als voor China, gezellig mee.

Op de bewuste vrijdag kwamen ik, Jorike met gezin en Stefanie met gezin allemaal tegelijk met het vliegtuig vanuit Nederland, Vin vloog al ietsje eerder, terwijl Henk, Mieke, Elma en Fabio vanuit Macerata de bus hadden gepakt. Het was superleuk om iedereen bij het hotel te zien en het werd meteen al een gezellige avond. De hele familie was erbij, dus ik ga niet in detail treden, maar het werd een ontzettend gezellig, relaxed en soms zelfs emotioneel (niet negatief) weekend. Overdag lieten we elkaar vrij en kon iedereen Rome verkennen en tijdens de maaltijden kwamen we dan weer samen. Al hadden Henk en Mieke het verboden, er waren toch wel wat speeches en  dergelijke voorbereid, met misschien wel als hoogtepunt het muziekstuk wat Marijn had gemaakt en we samen met nog wat speeches rond middernacht op het plein voor de opera te horen kregen. Helaas was het zondagavond voor de meesten voorbij, al bleven Henk en Mieke nog een paar dagen nagenieten. Hier wat groepsfoto’s van dit weekend.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op zondagavond namen Vin en ik de trein naar Napels. Vin zou daarna alleen maar fulltime, ook tijdens de weekenden, in touw zijn, dus deze mini vakantie was wel even nodig. Wat een gave stad zeg! We waren er helemaal verliefd op. De mensen, hun bijna maffiose uiterlijk, het straatleven, de graffiti, de buiten hangende was in smalle straatjes, de taal, het eten, alles was even mooi. Zelfs ons hotel, wat trilde als een rietje bij elke bus die langs denderde, had niet beter kunnen zijn. Lieve mensen, ruimte, perfecte locatie en ontbijt, ideaal. En dan al die leuke barretjes met hun beroemde sfogliatella gebakjes, niet vegan, maar zoooo lekker. Grappig was, dat Napels bekend staat om zijn fantastische pizza’s en hier zijn ze ook heel erg trots op, maar wij vonden ze eigenlijk helemaal niet beter dan elders in Italië. Nou ja, smaken verschillen, goed zijn ze toch wel! De ligging van de stad is ook zo mooi, aan zee, met op de achtergrond de Vesuvius vulkaan. De tweede dag zijn we dus ook naar Pompeii geweest, erg bijzonder natuurlijk, maar bijna het hoogtepunt van de dag was de veganistische seitan burger die we ontdekten in een mini gehucht waar onze trein stopte. Italië is sowieso de koploper op het gebied van veganisme, dat is ons wel duidelijk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik ben ook een dag met de trein op en neer naar Florence geweest. Stond al jaren op mijn lijstje, maar eigenlijk vond ik het heel erg tegen vallen. Ik had het veel groter verwacht en niet zo ontzettend toeristisch als dat ik nu meemaakte. Het was bijna claustrofobisch, al die groepen met vlaggetjes, rijen om naar binnen te kunnen en ik schrok van de prijzen die ze vroegen voor de entree in kerken, terwijl je in Rome overal gratis naar binnen kan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De week erna stond in het teken van de cursus met Henning. We zaten met z’n drieën in het Airforce hotel, een hotel op de luchtmachtbasis en dat was wel een beetje vreemd. Het was duidelijk dat het niet dragen van een pak (of uniform) uit den boze was en Henning en Vin hebben elke ochtend peentjes gezweten in hun korte broek en t-shirt, omdat er een bordje in de ontbijtzaal hing dat toegang zonder dit outfit verboden was. Ik had nette kleren bij me en genoot van mijn favoriete ontbijt van all-bran met sojamelk (ja ja, sojamelk aanwezig). Gelukkig warmde het personeel na een paar dagen op, met name de lieve ontbijtmeisjes die na 2 dagen onze bestelling (due cappuccini di latte normale, uno cappucinno di soya e latte di soya aparte voor de all bran) uit hun hoofd wisten. Er bleven wat stugge eikels rondlopen en een andere collega van Vin is een ochtend toch wel echt de zaal uitgestuurd omdat zijn overhemd uit zijn korte broek hing. Het lag niet echt in het centrum, maar al snel ontdekten we 2 lokale restaurantjes rond het hotel, die zo goed waren, dat waar we daar de rest van de 2 weken gegeten hebben.

Op maandag begon het gekkenhuis rond de conferentie. 800 mensen van overal ter wereld bijeengepakt in een conferentie ruimte met slechte airco, terwijl het buiten nooit onder de 30 graden kwam. Natuurlijk was het leuk om iedereen weer te zien, zoals Tibor (Vin’s oude studievriend), Craig & Brodie, Okke (Vin’s huidige baas), Dong Mei (onze China hostess), Szilvia (onze Hongaarse vriendin uit 2011, die een jaar in Adelaide was) enzovoort). Maar voor Vin zijn dit soort dagen slopend. Wel was er een dag een leuke excursie naar vulkanische meren en een geiser in de regio, waar ik ook bij mee mocht. Het hoogtepunt was de 3 uur durende fantastische 4 gangen lunch met uitzicht op een van de meren, maa ook de omgeving was leuk om te zien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

2015 09 16 IAH MT2 tour at Lake Bracciano

2015 09 16 IAH MT2 at Lake Bracciano

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

2015 09 19 HJ team at dinner

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En toen het weekend met Cliff en de editor groep. Vin zat er inmiddels redelijk doorheen en werd gillend gek van de uren durende discussies over niks in een omgebouwde hotelkamer zonder koffie en was heel blij toen hij zondag vaarwel kon zeggen tegen deze groep mensen. Hij heeft heel veel geleerd en veel plezier gehad van deze baan, maar nu is het klaar. En zo konden we op de allerlaatste middag voor het eerst even samen de stad in.

2015 09 20 HJ team meeting

En wat deed ik in die tussentijd? Ik heb me tegen al mijn verwachtingen in, kostelijk vermaakt. Rome is een stad waar je eigenlijk geen genoeg van krijt. Alle toeristische attracties had ik 10 jaar geleden al gedaan, dus ik kon heerlijk door de stad slenteren zonder iets te moeten. Heb zelfs op zondag de paus preek bezocht bij het Vaticaan. Ik had een heerlijk ritueel van ontbijten, wandelen door de stad, lunchen met een burger bij mijn favoriete vegan snackbar (zie foto van hun burger, hun gebakjes en hun etalage), even relaxen op de kamer, weer wandelen en een vegan ijsje of gebakje eten en dan diner met Vin en aanhang. Het was prachtig weer en ik heb geen seconde het gevoel gehad dat ik me verveelde. Hoogtepunten voor mij blijven toch altijd de Bocca (steek je hand in zijn mond en hij zal bijten als je een leugen verteld) en het Pantheon met zijn prachtige koepel, al zijn de kerken van binnen ook wel heel erg mooi, moet ik toegeven. De Trevi fontein, een andere favoriet, stond deze maand helaas in de steigers en voor andere toeristen was het extra sneu, want ons laatste weekend was ook het Colosseum voor onbepaalde tijd gesloten. Al met al was jammer om weg te gaan. Even wat leuke Rome plaatjes.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vegan etalage  OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA  vegan soya spinach burger

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

China

On 24/09/2015, in Uncategorized, by Francis

Tussen 15 juli en 1 Augustus was Vin uitgenodigd door Dong Mei om naar China te komen en samen met haar een reis te maken langs wat hydrologische highlights in China. Omdat ik had besloten dat ik niet nog een winter in Adelaide wilde doorbrengen in mijn uppie, ging ik mee. Ik weet niet of de reis uiteindelijk nou inhoudelijk zo interessant was, maar we hebben 2 ontzettend leuke weken gehad en Vin heeft overal waar hij kon geprobeerd zijn “echte” werkuren te halen (met name ‘s morgens vroeg en ‘s avonds laat op de hotelkamer).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dong Mei was een hele goeie gastvrouw en al was ze in het begin wat gesloten, na 2 weken waren we hechte vrienden en vonden we het bijna moeilijk om afscheid te nemen. Ze heeft ons elke avond weer in een 5-sterren hotel geplaatst, 3 keer per dag mee genomen voor uitgebreide 5 sterren maaltijden, alle highlights van Peking laten zien en ons ook nog eens ongeveer 2000 km laten reizen per taxi, trein en vliegtuig, om Vin Chinese collega’s te laten ontmoeten en af en toe een verlaten boorput te laten zien. Dat bracht ons vaak op hele aparte lokaties in the middle of nowhere en plaatsen waar je als toerist niet snel zou komen. Een compilatie aan de hand van foto’s.

We begonnen met 5 dagen Peking. Ons hotel lag bij het Olympic Park en naast de universiteit. Hier heeft Vin een praatje gehouden en verder hebben we veel toeristische trekpleisters bezocht, zoals:

De Chinese muur, die trouwens ontzettend steil is!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het Olympisch park, met name ‘s avonds een ontmoetingsplek.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De Temple of heaven, waar ik belaagd werd door studenten die hun Engels wilden oefenen, iets wat regelmatig gebeurd, en natuurlijk met je op de foto willen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De Summer palace.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Niet de Forbidden city, want daar was het echt een mierennest en omdat het ook zo heet was, hadden we geen zin om 3 uur in de rij te staan. Die paraplu’s kunnen voor de hitte wering of voor de regen zijn geweest, ik weet het niet meer, aangezien we het allebei hebben meegemaakt. Mijn indruk van Peking was vooral dat het heel groot en altijd grijs was. En dat we heel veel hebben gegeten. Waarschijnlijk nu omdat het regenseizoen was, maar normaal gesproken ook vaak door de smog. Maar we sliepen wel in het modernste een mooiste hotel ooit.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In deze 5 dagen zijn we ook nog ongeveer 400 km met Mr Liue, de taxi chauffeur die ons elke dag overal heenreed, de countryside ( Heng shui en Shijihanghung) ingegaan voor een hydrologische experiment site. Ook hier draaide het weer voornamelijk om de lunch en het diner. Dong Mei wil geen streetfood, dus we hadden altijd een ronde tafel met veel meer eten dan we op konden en wij als Westerlingen dan toch maar probeerden weg te werken. Dat is een groot cultuur verschil. Voor Chinezen betekent het dat als het eten op is, er kennelijk te weinig is besteld, dus moet je vooral meer bestellen. Wij westerlingen vinden het zonde als eten wordt weggegooid. Dong Mei zat er tussenin. Die bestelde te veel, maar hielp gelukkig wel mee om het op te krijgen. En deze dagen ook de chauffeur erbij.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De stadsparken in China worden de hele dag en avond veel gebruikt door de locals. Ze doen spelletjes, dansen en maken muziek.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij gebrek aan een 5-sterren restaurant en behoefte aan beweging, hebben we in deze gehuchten de avondmarkt kunnen bezoeken en zo toch af en toe een simpelere noodle soup kunnen verorberen. Echt street food bleef helaas uit den boze. Oh ja, jullie begrijpen natuurlijk wel dat ons veganistische dieet even overboord moest worden gegooid. Geen vlees was okay, maar vis en ei was niet te vermijden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Onze reis ging verder per trein naar Weifang, waar we professor Hailong en weer andere collega’s van Dong Mei ontmoeten. Treinreizen zijn erg comfortabel in China, als je tenminste de smeerboel en geluiden die Chinezen creëren kan negeren. Chinees bier is trouwens ook heel lekker, en overal verkrijgbaar. Hier hebben we flink wat gereden voor zogenaamde interessante hydrologische locaties, maar volgens ons ging het met name om het 5 sterren vis restaurant (wat helemaal niet bijzonder was) en het vlieger museum. Het hotel lag in een groot gehucht met vooral hele grote wegen, waar geen auto op te bekennen was en ‘s avonds hebben we hier mee gedanst met de locals in het stadspark. Erg leuk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Next stop was Nanjing en hier gaf Vin weer een praatje op de universiteit. Verder mochten we onszelf vermaken terwijl Dong Mei een familie bezoekje ging afleggen. Wel kregen we een student mee, die ons gelukkig onder drang wel naar een simpele noodle place wilde brengen. Ondanks de regen vonden we dit echt een hele leuke stad en hebben we de laatste dag nog wat sightseeing gedaan, zoals een wandelingetje op de oude stadsmuur, de beroemde Confucius tempel en een beroemd stadspark.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Na Nanjing vlogen we naar Shenzhen, een compleet nieuwe stad, pas 39 jaar oud, die alleen maar bestaat uit wolkenkrabbers en electronica winkels. Vin was daar door Chunmiao, een collega waarmee hij eens per jaar een cursus geeft, uitgenodigd om een hele grote workshop bij te wonen waarvoor hij allerlei beroemde internationale hydrologen of andere mensen uit die hoek, had uit genodigd. We kwamen op vrijdag aan en die workshop begon op maandag, maar in de tussentijd sliepen we het hele weekend op de campus van de gloednieuwe universiteit van Shenzhen, maar deze lag in de middle of nowhere. We zijn een ochtend naar de stad gegaan, maar dat hadden we snel gezien, dus Vin heeft zich nuttig gemaakt op de hotelkamer en ik ben 50 rondjes over de campus gaan lopen. Dongmei ging zondag avond terug naar Peking, dus dat was afscheid nemen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Maandag werden we verplaatst naar een gigantisch luxe resort 5 km verderop, waar ook alle hoge piefen geplaatst zouden worden, ook in de middle of nowhere. Hier was Vin 2 dagen onder de pannen en het was natuurlijk erg leuk voor hem om al die mensen te ontmoeten. Gelukkig was het resort terrein groot genoeg om te verkennen, er was een zwembad en ik ontdekte een gehucht vlakbij waar ik heerlijk in mijn uppie kon gaan lunchen. Dat was niet eens zo eenvoudig, met handen en voeten en mijn plaatsjesboekje moest ik kenbaar maken dat ik geen vlees enzo at, maar ik moet zeggen, het ging erg goed en het was heerlijk. ‘s Avonds sloot ik me aan bij de grote ronde tafel, een tafel met veel te veel eten en een hoop genetwerk, maar met de Amerikanen die er ook waren, erg gezellig. De tweede avond gingen ze met zijn allen naar het duurste en hoogste restaurant van Shenzhen. Ik ben uit fatsoen maar thuis gebleven en miste het mooiste (maar vooral hoogste) uitzicht wat Vin ooit heeft aanschouwd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Als laatste reden we naar Hongkong, waar Vin samen met collega Jimmy aan een boek wilde werken. Ook hier sliepen we weer op de universiteit, maar deze lag gelukkig wat centraler dan de vorige en ik kon heerlijk 2 dagen lang Hongkong verkennen, wat toch wel een van mijn favoriete steden is. Al die kleine winkeltjes in de wijk Sheungwang, de nightmarket  in Kowloon, het prachtige uitzicht vanaf de peak op Hongkong Island.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De laatste dag zijn we met Jimmy, Steve (een van de Amerikaanse hoge piefen) en een student naar Cheung Chau island geweest. Het was de heetste dag ooit en uiteindelijk hebben we hier alleen maar weer uitgebreid gegeten. ‘s Avonds stapten we op het vliegveld. ik naar Nederland, Vin naar Adelaide.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dieren werden vaak in hun geheel op tafel gelegd en ik wil jullie toch niet dit zielige varkentje onthouden. Dit was vroeger mijn lievelingsmaal en ik moet toegeven dat het me moeite koste om vegan te blijven, met name omdat de draaischijf steeds stil werd gezet met deze schaal voor mijn neus. En deze fantastische coffee art, daar kan zelfs Adelaide niet aan tippen!

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA